نوشته شده در یکشنبه 1388/01/30ساعت 15:53 توسط مجتبی قاسمی| |

نور در معماری

 

زیبائی که به چشم می آید از پرتو نور و روشنائی است و گرنه در تاریکی ،زیبائی مفهومی ندارد.زیبائی حقیقتی با نور معرفت درک می گردد و زیبائی ظاهری با عزیزترین حس ما که بینائی است دیده می شود. نور و روشنایی چه ظاهری و چه عرفانی باعث می شود که زیبائی به چشم آید و رنگ و سایر زیبائیهای شیء جلوه کند. بنابراین بحث نور و پرداختن به آن می تواند در مباحث زیبائی شناسی و هنر جایگاه ویژه ای داشته باشد. از جمله علوم و هنرهایی که می توان به نقش نور در آن اشاره داشت ،هنر معماری است که بحث مفصلی را در زمینه روند بهره گیری از نور طبیعی به خود اختصاص می دهد. ابزار و وسایل روشنایی نیز به عنوان عواملی که تأمین کننده ی نور مصنوعی هستند ،مطرح می باشند. در هنر معماری نور یکی از اجزایی است که کنار عناصر و مفاهیم دیگر از قبیل ساختار ،نظم فضایی، مصالح، رنگ و … مطرح می شود و در طراحی به عنوان یک عنصر مجزا باید نقش خود را ایفا کند. یکی از مهمترین مشخصه های نور طبیعی، توالی و دگرگونی آن در طول روز است که باعث حرکت و تغییر حالت در ساعات مختلف می شود. در تاریخ نقاشی توجه به نور در دوره امپرسیونیست ها دیده می شود. هنگامی که نقاشان آتلیه های خود را ترک می کردند و در زیر نور خورشید با نور طبیعی مشغول نقاشی شدند. از مشخصات این سبک توجه به رنگ و نور در ساعات مختلف روز و انعکاس رنگ های اشیاء مختلف در یکدیگر و تأثیر رنگ های پیرامونی و به کار بردن رنگ های خاص و ناب می شد. این مقاله به بررسی نقش نور در معماری و معماری داخلی به عنوان یک جزء سازنده و مفهوم بخش می پردازد و در خاتمه امید بر این دارد که در آینده در ساختمان ها همانند نیاکانمان شاهد به کارگیری نور طبیعی به صورت یک عنصر کاملاً اثر بخش باشیم.

......

********متن کامل در اینجا*******

نوشته شده در شنبه 1388/01/29ساعت 16:40 توسط مجتبی قاسمی| |

نقش نور در هنر معماری:

 

سر فصل های این مطلب به شرح زیر میباشد:

********متن کامل در اینجا*******

نوشته شده در شنبه 1388/01/29ساعت 16:24 توسط مجتبی قاسمی| |

درب ها و پنجره ها

پنجره ها

پنجره دریچه ای برای ارتباط فضای داخلی و خارجی می باشد و از آنجا که پنجره عاملی بر ای ورود نور و هوا به فضای داخلی و همچنین عاملی برای جلوگیری از اتلاف انرژی به بیرون و از همه مهمتر چون از لحاظ بصری تأثیر بسزایی در فضای داخلی دارد، جایگاه و اندازه و مواد بکار رفته در ساخت آن بسیار حائزاهمیت است.

از عمده ترین انواع پنجره می توان به پنجره های کشویی، عمودی، لولادار، بدون بازشو و پنجره های U.P.V.C اشاره کرد که ممکن است از چوب یا فلز ساخته شوند.

 لینک کامل رو در ادامه مطلب مشاهده کنید

********متن کامل در اینجا*******

نوشته شده در شنبه 1388/01/29ساعت 16:12 توسط مجتبی قاسمی| |

در معماري قديم ايران، پنجره از جايگاه ويژه‌اي برخوردار است. معماري سنتي ايران با تلفيقي از نماسازي‌هاي زيبا و متنوع به همراه تنوع و انتخاب پنجره‌هاي مناسب و عناصر ديگر از قبيل طاق و گنبد، باعث به وجود آمدن نماها و بناهاي ماندگار و بديع شده است.

انواع مختلفي از پنجره‌ در معماري خانه به كار گرفته مي‌شده است كه از آن جمله، پنجره‌هاي ارسي، روزن، شباك و جامخانه را مي‌توان نام برد.

شباك:

سطح مشبكي که از دو فضاي پر و خالي تشكيل شده باشد، به نحوي كه از يك سو بتوان سوي ديگر آن را ديد، شباك يا شبكه ناميده مي‌شود.

كاربرد شباك نسبتاً گسترده بوده و در برخي از بخش‌های گوناگون بنا و شكل‌های متنوع آن بهره مي‌برده‌اند.
شباك‌ها را با مصالح گوناگون از جمله آجر و كاشي، سنگ، چوب و گچ درست مي‌كردند.

در ساده‌ترين شكل، از شباك به عنوان سطحی مشبك كه ضمن حفظ حريم محروميت و حريم يك فضا امكان عبور هوا را نيز ميسر مي‌سازد در برخي از پشت بام‌ها به خصوص در نواحي گرم و مرطوب استفاده می شده است.

همچنین از این نوع پنجره به عنوان پوششی مشبك در جلوي روزن برخی از فضاها به ويژه جلوی روزن زيرزمين‌هايی كه نور و تهويه آنها از طريق حياط تأمين می‌شد، استفاده می‌كردند.


روزن:

روزن نوعي پنجره غالباً كوچك بود كه در بيشتر موارد براي نورگيري يا تهويه در فضاي اصلي، نقش فرعي و كمكي داشت.
نمونه‌هاي روزن‌ها را در اتاق‌هاي 3 دري، 5 دری ها،  7 دری و نيز در حجره‌های مدرسه‌ها يا كاروانسراها مي‌توان يافت كه معمولاً آن را با يك سطح مشبك چوبی، آجری،  گچبری يا با كاشي می ‌پوشاندند.

اين روزن‌ها با شكل‌های گوناگون از جمله مربع، مستطيل، تركيب مثلث با مربع و مستطيل، دايره و در دوره قاجاريه به شكل بيضی نيز طراحي مي‌شدند.

نورگيری و تهويه فضاهای خدماتي مانند مطبخ و انبار از طريق روزن در سقف فضاها تأمين می‌شد. در بالاترين نقطه سقف بسياری از دهانه‌های بازارهای سرپوشيده نيز روزن قرار مي‌گرفت.

غالباً در پنجره‌هاي كلاهك نورگير واقع بروي سقف‌هاي گنبدي شكل به روزن اشاره شده است. هدف از ايجاد روزن، تأمين نور يا در موارد لازم تهويه بوده است.

جامخانه:

جامخانه را می‌توان نوعي پنجره دانست كه بر فراز برخي از پوشش‌های گنبدی شكل مورد استفاده قرار مي‌گرفت.
جامخانه غالباً از سطح سفالين كروي شكل تشكيل شده بود كه تعدادی حفره دایره ای شکل در آن ايجاد می‌شد كه بروي هر يك از آنها يك جام شيشه قرار مي‌دادند. در اين حالت قرار دادن و برداشتن سهل و ساده جام‌ها به وسيله چسبندگی با بتونه و روغن به وجود می‌آمد.

از جامخانه بيشتر در فضاهايی استفاده می‌كردند كه با برداشتن تعدادی از جام‌ها در فصول مختلف بتواند حرارت يا رطوبت را به اندازه مطلوب برسانند.

ارسي:

پنجره ارسي پنجره چوبي است كه لنگه‌هاي آن به جاي اينكه به روي پاشنه گرد حركت كنند، در داخل يك چهارچوب به سمت بالا حركت مي‌كنند. ارسی‌ها عموماً به گونه‌ای ساخته مي‌شوند كه تمام سطح بيرونی يك اتاق را در بر می‌گرفتند.

هر ارسي از دو سطح ثابت و متحرك تشكيل مي‌شد، سطح مشبك ارسي‌ها چندين كاركرد داشت:

نخست اينكه نور فضاي درون را تأمين مي‌كرد؛ دوم آنکه منظره بيرون را در معرض تماشاي افراد درون قرار مي‌داد و از شدت تابش آفتاب و گرماي حاصل از آن در تابستان جلوگيری مي‌كرد؛ يكي ديگر از كاركردهاي مهم اين پنجره‌ها حفظ حريم و محرميت فضای درون اتاق‌ها و تالارها نسبت به فضای بيرون بود.

محل استفاده از پنجره‌های ارسی در فضای درونی در بالاخانه‌ها و اتاق‌های گوشواره واقع در يك يا دو سوی تالارهای بزرگ و مرتفع بود.

سطح پنجره‌های ارسي را گاه از نقش‌های گوناگون، گره سازيها و شيشه‌های رنگين و ساده می‌آراستند و تركيب‌های بديع پديد می‌آوردند.

منبع : سایت مجله دکوراسیون منزل

نوشته شده در شنبه 1388/01/29ساعت 16:8 توسط مجتبی قاسمی| |